اولین شکست هنرمندان از هوش مصنوعی

در 1 تیر ماه 1402 در منطقه ای در ناحیه شمالی کالیفرنیا، قاضی پرونده تعدادی از هنرمندان از شرکتهای هوش مصنوعی، که مدعی بودند هوش مصنوعی آثار آنها را کپی برداری نموده برگزار شد. این شرکت های هوش مصنوعی عبارت بودند از  Stability AI، DeviantArney، و Midjourtney .

اما در طول جلسه، قاضی به این نتیجه رسید که تصاویر منتشر شده به وسیله هوش مصنوعی با تصاویر هنرمندان متفاوت بوده و به احتمال زیاد شکایت هنرمندان با شکست روبرو شود.

این جلسه دادگاه از طریق Zoom در دسترس عموم قرار گرفت. قاضی در بخشی از صحبت های خود گفت: «فکر نمی‌کنم ادعای مربوط به تصاویر خروجی در حال حاضر قابل قبول باشد، زیرا هیچ شباهت قابل‌توجهی [بین تصاویر هنرمندان و تصاویر ایجاد شده توسط تولیدکنندگان تصویر هوش مصنوعی] وجود ندارد.
مسئله این است که ادعاهای حق چاپ معمولاً علیه متهمانی مطرح می شود از آثار هنری کپی مشخص و واضحی بردارند و یا از آنها الهام بگیرند.

اما هنرمندان در دعوا ادعای نوع پیچیده‌تری از سرقت را مدعی هستند که تعریف خاصی ندارد. آنها استدلال می کنند که تصمیم شرکت های هوش مصنوعی برای گنجاندن آثار خود در مجموعه داده های مورد استفاده برای آموزش مدل های تولید کننده تصویر، نقض حق چاپ آنها است. از آنجایی که از کار آنها برای آموزش مدل ها استفاده شده است، هنرمندان استدلال می کنند، مدل ها دائماً آثار مشتقی تولید می کنند که حق چاپ آنها را نقض می کند.

وکلای متهم به مسائل مختلفی در خصوص استدلال هنرمندان اشاره کردند. برای شروع، از میان سه شاکی نامبرده – سارا اندرسن، کارلا اورتیز، و کلی مک کرنان – فقط اندرسن برخی از آثار خود را در اداره حق نشر ایالات متحده ثبت کرده است. اینکه Ortiz و McKernan دارای حق چاپ ثبت شده نیستند، مانع بزرگی برای ادعای نقض حق نسخه برداری است.

به نظر می رسد واکنش قاضی اوریک به شکایت، هنرمندان تأیید می کند که قانون حق چاپ فعلی برای رسیدگی به بی عدالتی های احتمالی ناشی از هوش مصنوعی کامل نیست. امیدواریم در ایران نیز مسئولین هرچه سریعتر نسبت به نوشتن قوانین جدید در حوزه هوش مصنوعی اقدام نمایند تا در آینده دچار مشکل کمتری باشیم.

یک مطالعه توسط شرکتی تحت نام Parrot Zone مدل‌های تولیدکننده تصویر را آزمایش کرده و دریافته است که این سیستم قادر به تشخیص و بازتولید سبک هزاران هنرمند است. از 4000 مطالعه انجام شده، آنها دریافتند که این مدل‌ها می‌توانند سبک 3000 هنرمند زنده و مرده را بازتولید کنند. مسئله این است که، حتی از آنجایی که به نظر می‌رسد این مدل‌ها به‌طور معتبری از سبک‌های هنرمندان موجود کپی می‌کنند، «سبک» تحت قوانین کپی‌رایت موجود محافظت نمی‌شود، و نوعی خلأ ایجاد می‌کند که تولیدکنندگان تصویر هوش مصنوعی می‌توانند از آن به نفع خود استفاده کنند.